شخصی

 

در جاده مشغول رانندگی به سمت تهران بودم که روی تابلوی کنار جاده نوشته شده بود، تهران ۳۵ کیلومتر. در حین رانندگی ضمن اینکه تلاش می‌کردم توجهم به رانندگی و مسیر باشد، با خود به شباهت مسیر جاده  با مسیر زندگیمان می‌اندیشیدم. شباهت‌های بسیار و تفاوت‌های ناچیزی وجود دارد. از این تجربه و روایت  شخصی به نتیجه مهمی دست یافتم که بد ندیدم آن را با دیگران به اشتراک بگذارم.

 

در جاده هر یک از رانندگان از مبدا‌های مختلف به سمت یک مقصد مشخص در حرکتند. هر یک تابلوهایی با عددهای مختلف میبینند(تهران ۲۰ کیلومتر). هر یک وسیله‌ی نقلیه‌ی متفاوتی را برای خود انتخاب کرده اند. هر کدام از آن‌ها یا تنها سفر می‌کنند یا در کنار خانواده و دوستانشان. سرعت حرکت آن‌ها نیز با یکدیگر متفاوت است. سربالایی‌ها، سراشیبی‌ها و دست انداز‌های زیادی گاه مشترک و گاه غیر‌مشترک را در مسیر تجربه می‌کنند. بعضی از رانندگان انقدر در مسیر خسته شده اند که کنار جاده را برگزیدند تا کمی استراحت کنند و باقی مسیر را با انرژی بیشتر طی کنند.

 

همه‌ی این اتفاقات شبیه مسیر زندگی‌ای است که هر روز همه‌ ی ما در حال تجربه کردنش هستیم. هر یک از ما هدفی در زندگی داریم؛ یا شاید مثل خیلی از رانندگان از سر بی‌هدفی به خیابان‌ها زده‌ایم و نمی‌دانیم به کدام سو می‌رویم. هر یک از ما با انگیزه‌ها و نگاه‌های متفاوت در مسیر حرکت می‌کنیم، درست مثل آنکه هر کس با یک نوع وسیله نقلیه سفر می‌کند.در راه رسیدن به هدف‌های زندگی یا تنهایی در حرکتیم یا در کنار همسر و فرزندانمان و خانواده‌یمان یا با یک تیم قدرتمند که خود انتخابش کرده‌ایم. رسیدن به هدف‌های زندگی سراشیبی، سربالایی و  دست‌انداز‌های بسیاری دارد. درست مثل ماشین که در سربالایی‌ها و سراشیبی‌ها دنده را عوض می‌کنیم و گاهی ترمز می‌کنیم و گاهی آهسته‌تر میرانیم، باید در مسیر زندگی هم گاهی جلوی نکات منفی و موانع زندگی که مهمترین آن‌ها تکبر،غرور، حرص و طمع هست را بگیریم  و رویای یک شبه پولدار شدن و به همه چیز رسیدن و امثال این‌ها را کنار بگذاریم و کمی اهسته تر حرکت کنیم. هنگاهی که به دست اندازی میرسیم، سعی میکنیم مسیر را طوری تنظیم کنیم که آن دست انداز را رد کنیم، در مسیر زندگی نیز با برنامه‌ریزی صحیح می‌توانیم از دست انداز‌ها در امان باشیم. استراحت و تفریح بخشی از مسیر زندگی است تا نفسی تازه کنیم و دوباره آغاز کنیم. خواب کافی، ورزش، مسافرت، کوهنوردی و دیگر مواردی که باعث شادابی و سر‌زنده شدن ما می‌شود در مسیر زندگی قابل توجه‌اند و نباید از آن‌ها غافل شویم.

 

می‌بینید! همه‌ مواردی که در پاراگراف دوم و سوم ذکر شد، شباهت بسیار نزدیک مسیر زندگی و مسیر رانندگی  را نشان می‌دهد. از این روایت شخصی میخواهم یک نکته‌ی خیلی مهم را نتیجه را بگیرم:

 

نگاهمان را به دنیای اطرافمان و اتفاقات پیرامونمان متفاوت کنیم و با عینک اندیشه و تامل به مسائل بنگریم، چرا که پاسخ خیلی از سوالات و مشکلات ما در طبیعت و دنیای اطرافمان پنهان شده و کافی است بیاموزیم چگونه آن‌ها را پیدا کنیم.

از هیچ اتفاقی ساده نگذریم. هر اتفاق ساده‌ای، بهانه‌ای است برای اندیشیدن. بهانه‌ای است برای  پیش‌روی به سوی موفقیت. پس عینک متفاوت دیدنتمان را کمی تمیز کنیم…

 

spring kooleposhti

پس از مدت‎ها خواب و غفلت در زمستان، بهار بهانه ایست برای شروع دوباره. شروع یک زندگی جدید پس از زندگی‎ای که در خواب و غفلت گذشته…

چه زیباست که نیاکان ما آغاز یک سال جدید را در بهار پایه نهادند. چه زیباست نام نوروز. چه زیباست اگر درک کنیم نو روزی در هر روز این سال در انتظار ماست.

بهار کوله پشتی‎اش را می گشاید. کوله‎ای که پر است از امید، طراوت، سرسبزی، شکوفه، نشاط و از همه مهمتر، آغاز! کوله پشتی‎هایمان را از تجربیات سال‎های گذشته پر کنیم و همپای بهار، با امید، نشاط و انگیزه، سال جدیدی از عمرمان را آغاز کنیم. کوله پشتی تو همان اندیشه، افکار و وجود توست. کوله پشتی‎ات را پر از لبخند، پر از شادی، پر از مهربانی، پر از حس همدردی، پر از سلامتی، پر از موفقیت، پر از امید، پر از انگیزه و پر از ابزا‎رهایی برای کشف راز و رمز‎های این دنیا آرزو می‎کنم.

سال جدیدت مبارک. کوله پشتی‎ات استوار و محکم

امین هاشمی

اولین ساعات اولین روز بهار یک هزار و سیصد و نود و دو

کوله پشتی

حدود ۸ سال میشه دوست دارم در فضای مجازی بنویسم. اما همیشه دلیلی برای ننوشتن وجود داشته. درس، مشغله، امتحان، بی حوصلگی و هزار بهانه ی دیگر… اما حالا کوله پشتی جایی است که ۸ سال انتظارش را کشیدم!

به شدت معتقدم در پشت هر حرفی اندیشه ایست و نباید به سادگی از کنار آن ها گذشت. چه آن  حرف، نوشته، عکس یا هر چیزی که حاوی اطلاعات است جدی باشد یا شوخی، چه به طرز تفکرات ما نزدیک باشد چه نباشد. طرز تفکر انسان ها و زاویه‌ی دید آن ها به مسائل متفاوت است. بنابراین اندیشه‌ها و طرز تفکرات مختلفی پیرامون مسائل شکل میگیرد که خود نقطه‌ایست برای شکل گیری اندیشه‌های تازه.

در این وبلاگ قصد دارم در مورد تخصص، علایق، تجربیات، نگاه متقاوت به آنچه که در این دنیا وجود دارد و خیلی چیز‌هایی که شاید بعده ها به ذهنم برسد، بنویسم.  برای اینکه در ابتدای راه کمی  با من آشنا بشین میتوانید به سایت شخصی‌ام مراجعه کنید.

از نظرات و پیشنهادات شما به شدت استقبال میکنم. چرا که نظرات شما در مورد مطالب این وبلاگ چه موافق باشد چه مخالف، همانطور که در ابتدا گفتم، بستری را برای تبادل اطلاعات و شکل گیری یا تقویت اندیشه های ایجاد میکند.

برای آگاهی از به روز شدن پست های این وبلاگ، شما می توانید کوله پشتی را در فیسبوک و توییتر دنبال کنید و یا آن را از طریق فیدخوان(خوراک خوان) های خود پیگیری کنید.

  • 1
  • 2