خیلی از ماها به رسم هر سال موقع سال تحویل یه حس معنوی ای میگیریم که تغییر و تحول را از رگ گردن به خود نزدیک تر میبینیم و شروع میکنیم به تعیین اهداف و چشم انداز ها. همینجوری هم بدون برنامه و فکر. به قول خودمون جو گیر میشیم!!! یه کمی که میگذره و پیچ و خم های زندگی زیاد میشه، قول و قرارهامون یادمون میره و هر سالمون میشه مث سال های قبل بدون اینکه به اهداف و آرزوهامون برسیم.

همانطوری که واسه سفر رفتن سعی میکنیم روز ها، گاهی هفته ها و گاهی ماه ها قبل تدارکات سفر(خرید بلیط، رزرو هتل و …) را مهیا کنیم و چمدان و کوله پشتی سفر را با تمام ملزومات مورد نیاز سفر ببندیم، برای ورود به سال جدید هم باید از همین اسفند ماه توشه ها و بساط سفر را جمع و جور کنیم و هنگام تحویل سال، سفر را رسما آغاز کنیم. نه اینکه تازه برای سفر برنامه ریزی کنیم.

تا اینجا نصیحت و پند و اندرز بسه!

قراره چی کار کنیم؟ تو خودت میخوای چی کار کنی؟

۱- یه دفتر و کاغذ جور کن. خودکار یا مدادم یادت نره. شروع کن هر کاری که دوست داری انجام بدی رو لیست کن. هر چی میاد توو ذهنت رو بنویس.

۲- حالا شروع کن به اولویت بندی خواسته هات. یه سری از خواسته هات پیش نیازش چیزای دیگس. اونا رو به هم وصل کن. بعضی خواسته ها راحت تر دست یافتنیه. بعضیا سخت تر. سعی کن یه جوری اولویت بندی کنی که هم به سخت ها بتونی برسی هم به آسونا.

۳- قشنگ و تمیز کل برنامه امسالتو مدون کن. براشون با جزییات بیشتر آیتم بندی کن. اگر میتونی تخمین بزن کی باید به هدفت برسی. فقط منطقی به زمان ها نگاه کن. جو گیر بازی رو ولش کن

۴- در مورد برنامه ریزی روزانه و ماهانه حتما یه مطلب مفصل خواهم نوشت… پیگیر مطالب سایت باشین. (خودم میخوام اجراش کنم. وقتی اجراش کردم و تجربه کردم براتون از تجربم مینویسم)

 

اما خودم قراره چه کنم؟ توشه های کوله پشتیم واسه سال جدید چیه؟

اول، از همه ترک عاداتی که خیلی از ما هر ساله داریم با خودمون میبریم و ترکش نمیکنیم. مثل عصبانیت و زود از کوره در رفتن و خیلی چیزای دیگه

دوم، یه دفتر برنامه ریزی واسه همه ی روز های سال جدید که بشه حساب شده گذروندش

سوم، یه عالمه عشق و محبت و مهربانی برای همه. خانواده، دوست، هموطن، آدمیزاد، طبیعت و …–اینجوری بگم که وقتی تو با عشق و محبت کاری رو برای کسی بکنی، یهو همه ی عالم بهت عشق میورزن. یهو زندگیت میشه گلستان.

چهارم، نوشتن. باور کنید نوشتن بهترین عادتیه که میشه افکار رو دسته بندی کرد و ثبتشون کرد. وقتی بنویسی انگار به افکارت متعهد شدی و این تعهد زندگیتو به بهترین حال متحول میکنه

پنجم، باور — باور به اینکه تو میتوانی تغییر کنی، تو میتوانی چشم هایت را بر روی زشتی های دنیا ببندی و فقط خوبی هایش را ببینی

ششم، شکرگذاری —  فکر میکنم یه توشه ی مهم هر کوله ای باید شکرگذاری باشه. وقتی شکرگذار باشی یعنی رضایت داری از همه چی و از همه مهمتر شکرگذاری چیز های جدیدی رو برای تو به ارمغان میاره. دقت کردین وقتی از کسی که کاری براتون کرده تشکر میکنین، دفعه دیگه با رغبت بیشتر براتون کار انجام میده. این رسم دنیاس. هر عملی عکس العملی دارد!

هفتم، لبخند… بخند!بخند دیگه!! میبینی یهو حالت خوب میشه.

 

شما هم کوله پشتی سال جدیدتون رو ببندین و بنویسین. اینجا میتونین اطلاعات بیشتر رو بخونین.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *