در این سال ها آنقدر تکنولوژی پیشرفت کرده و فناوری های جدید آمده که دیگر اکثر جامعه از هر سنی را آلوده خودش کرده. یک زمانی داشتن اینترنت دایال آپ قیژ قیژی(!) اوج به روز بودن بود؛ یک زمانی داشتن اینترنت ۱۲۸ ای دی اس ال. اما امروزه دیگه توو هر خونه ای یک اینترنت با سرعت مناسب پیدا میشه. پی سی و لپ تاپ و تبلت و موبایل هم که فراوان!

در این میان افرادی را می بینیم که به شدت طرفدار تکنولوژی و دیجیتالی بودن هستن و به قول عوام خیلی up-to-date هستن. یک عده هم که کلا به داشتن موبایل ۱۱۰۰ چراغ قوه دار نوکیاشون افتخار میکنن که آلوده تکنولوژی های جدید نیستن. اصرار بر استفاده ۱۰۰% از تکنولوژی و یا دوری از تکنولوژی و استفاده از روش های سنتی هر دو بحث بر انگیز است. به عنوان مثال یک عده کلا دور کتاب های کاغذی را خط می کشند و فقط کتاب الکترونیکی می خوانند و یا یک عده می گویند کتاب دیجیتالی اصلا حال نمی دهد! به عقیده من -به عنوان کسی که خودش بیشتر زندگیش توو تکنولوژی و دنیای دیجیتال گذشته- هر دو در موقعیت های مختلف مفید است. به نظر من باید حد وسط را گرفت. گاهی لذت خواندن در داشتن یک کتاب کاغذی با بوی کاغذ و لذت صدای تورق صفحات است و گاهی لذت در خواندن در یک دیوایس الکترونیکی با امکاناتی نظیر جستجو در متن و یا هایلایت کردن کتاب و به اصطلاح بوکمارک کردن کتاب برای جستجوی راحت تر بعدی.

شاید مثال دیگر استفاده از دیکشنری باشد که  محمد رضا شعبانعلی عزیز عکسی را در اینستاگرامش گذاشت با محتوای یک دیکشنری آکسفورد که سالیان درازی است در کیفش همراهش است. خودش زیر متن عکس نوشته که “شاید بهم میگید که نسخه دیجیتال هم داره و به سادگی میشه نصبش کرد”. محمد رضای عزیز به خوبی در ادامه کپشن عکس به خوبی استدلال کرده چرا از نسخه کاغذی استفاده می کند.

من میخواهم یک چیز را بیشتر تاکید کنم و آن لذت است. شما باید در زندگی از آنچه دارید و انجام می دهید لذت ببرید. شاید برای کسی که به دنبال یادگیری است، جستجوی یک لغت در دیکشنری کاغذی بیشتر لذت بخش باشد و در حافظه اش بماند(مثل محمد رضا) تا کسی که فقط به دنبال آن است که در زمانش صرفه جویی کند تا معنای لغتی را با جستجو در گوگل ترنسلیت بفهمد(نه اینکه یاد بگیرد) و لذت هایشان در جایی دیگر ببرد. عده ای هم شاید باشند از هر دو روش در جایگاه خودش استفاده کنند و لذت ببرند. یا لذت نوشتن با دست خط روی کاغذ و یا نوشتن با کیبورد و هزاران مثال دیگر…اصرار در دیجیتالی ماندن یا قدیمی ماندن بی فایده است. کاری را بکن که از آن لذت میبری… خودت را محدود به دنیای دیجیتال و یا دنیای کهن نکن…برای آنچه انجام میدهی دلیل منطقی خودت را داشته باش، حرف ها و تبلیغات دیگران که اصرار در دیجیتالی شدن و یا نشدن دارند فقط تو را محدود تر میکند…

 

mrshabanali instagram

عکس و متن منتشر شده در اینستاگرام محمد رضا شعبانعلی: این یک #دیکشنری کوچیکه که الان برای چهاردهمین سال متوالی توی کیف منه. لغتها رو خیلی ساده توضیح داده و همیشه ازش استفاده میکنم. . احتمالا بهم میگید که نسخه دیجیتال هم داره و به سادگی میشه نصبش کرد. . کاملا درسته. فقط من طی تمام این سی سال اخیر که تقریبا تمام زندگیم صرف #یادگیری شده به نتیجه رسیده ام که دانستن قدر و ارزش هر موضوع با انرژی و وقت و پولی که صرفش میکنیم رابطه داره. . نرم افزار دیکشنری روی گوشی به سرعت فراموش میشه و عادت استفاده ش از بین میره. حتی لغتی که از روی اون یاد میگیریم سخت تر به خاطر سپرده میشه. من به خاطر جابجایی روزانه این دیکشنری، خودم رو مقید میدونم ازش استفاده کنم تا وزنش در کیفم توجیه داشته باشه و به خاطر زمانی که لا به لای کاغذها در جستجوی لغت میگردم، ناخودآگاه مغزم کلمه رو راحت تر به خاطر میسپره. چون میدونه که اگه این کار رو نکنه فردا دوباره این مسیر تکرار میشه. بعضی ها میگن تنبلها خلاق میشن. چون دنبال راهکار ساده میگردن. اما به نظرم تنبلها هیچی نمیشن. چون حتی حال ندارن دنبال راهکار ساده بگردن. همیشه باورم این بوده که #شیطان در مسیرهای ساده و میان برها لانه داره.

 

 

پ.ن: قبلا این موضوع را در draftهای وبلاگم گذاشته بودم و متنش را کامل نکرده بودم، اما عکس اینستاگرام محمد رضای عزیز انگیزه لازم را برای انتشار این مطلب کوتاه به من داد.

 

 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *